Ken je dit schilderij? Het is gemaakt door Michael D'Antuono en zou plechtig onthuld worden op 29 april 2009, de honderdste dag van Obama’s presidentschap. Obama wordt erop afgebeeld met zijn armen wijd opengespreid en met op zijn hoofd een doornenkroon. Het was niet de eerste keer dat hij als Messias werd geportretteerd, maar wel de eerste keer dat het zo agressief gebeurde.
De kunstenaar zegt dat het schilderij voor interpretatie vatbaar is, maar veel verschillende interpretaties lijken me hier niet mogelijk. Ook de titel die de artiest eraan gaf, is nogal verwarrend. Hij noemde het: “The Truth”, oftewel “De Waarheid”. “Ik ben de waarheid” nietwaar, dat zei een ander Iemand die met gestrekte armen en een doornenkroon aan een kruis heeft gehangen.
Wat het voorbije weekend gebeurde past een beetje in dezelfde denktrant. En daarmee heb ik het niet over de heiligverklaring van pater Damiaan. Alhoewel, heeft Obama de voorbije 9 maanden niet al evenveel bewezen mirakels verricht (of toch aangekondigd) als onze eigenste pater ? Overal vrede: in Irak, in Afghanistan, in het Midden-Oosten, in Noord-Korea, zelfs de kernwapens de wereld uit ! En het klimaat stopt met afkoelen. En de Olympische Spelen gaan naar Chicago. Als zijn plannen allemaal aflopen zoals dit laatste voorbeeld lijkt zijn heiligverklaring, sorry Nobelprijstoekenning, nogal lichtvaardig gebeurd te zijn. Of zoals Lech Walesa, prijswinnaar in 1983, zei: “Nobelprijs voor de Vrede ? Welke vrede ?”.
Maar laat ons de keuze eens anders bekijken. Wat zou de uitvinder – en de geldschieter - van de Nobelprijs Alfred Nobel zoal vinden van deze keuze ? Wat zou hij zeggen van een winnaar wiens grootste realisatie tot nu toe het doodslaan van een vlieg gedurende een televisie-interview is ? Kunnen we niet weten ? Toch wel. Gewoon door te kijken naar wat de heer Nobel in zijn testament schreef over wie in aanmerking kwam voor de prijs. Ik citeer: “De winnaar van de prijs voor de vrede moet degene zijn die het meest gedaan heeft of het best geijverd heeft voor de broederlijkheid tussen de volkeren”. Obama ? Laat ons dat even checken door bijvoorbeeld te kijken hoe zijn kandidatuurstelling gebeurd is. Obama is nu zowat 9 maanden president, en zijn prestaties in die tijd zouden hem dus gekwalificeerd hebben tot beste kandidaat ? Dan moet je wel weten dat de deadline voor de nominaties voor de prijs op 1 februari jongstleden lag. Obama was toen nog geen 2 weken president. Als jurylid Thorbjoern Jagland dan zegt dat de prijs naar Obama gaat: “Omwille van zijn inzet voor vrede met de moslimwereld, het standpunt dat hij innam tegen de plannen van zijn voorganger Bush om een anti-rakettenschild in Europa te plaatsen en vooral voor zijn pleidooi voor een kernwapenvrije wereld”, dan zijn dat argumenten die op 1 februari bij de nominatie nog niet bekend, want nog niet gebeurd waren. Blijkbaar heeft het comité veel later naar argumenten gezocht om de Amerikaanse president in de bloemetjes te kunnen zetten. Plus… erg origineel waren ze niet. 25 jaar geleden deed Reagan in een toespraak tot de National Association of Evangelicals als eerste Amerikaanse president al een oproep voor een wereld zonder atoomwapens. Hebben dezelfde supporters die dit nu als doorslaggevend argument gebruiken ten voordele van Obama er ook ooit aan gedacht de Nobelprijs aan te vragen voor Reagan ? Niet dat hij die van mij moest krijgen, maar wat heeft Obama meer gedaan ?
Oh ja, Michael D'Antuono heeft zijn kunstwerk teruggetrokken van de vernissage waar het zou voorgesteld worden. Zijn uitleg: “Ik wilde de diepe verdeeldheid die zich in onze natie aftekent en die geïllustreerd wordt door onze politieke vooringenomenheid wat betreft het begrip “waarheid” aan de kaak stellen. Ik mis de goede oude tijd toen mensen zich alleen baseerden op feiten om de waarheid te kennen, en niet door de media werden gemanipuleerd. Ik wilde een politieke dialoog uitlokken maar kreeg een religieuze reactie. Dat was niet mijn bedoeling. Misschien was ik naïef. “
Misschien was het Nobelcomié ook wat naïef ? Of ben ìk nu naïef ?
