The sound of Revenge
Bij een musical denk je aan een in de wei dartelende Maria in The Sound of Music of het schattige, naïeve gezichtje van Tracy in Hairspray. Na Sweeney Todd zul je heel wat moeite hebben om deze onschuldige beelden weer naar boven te halen. Er kan bij Johnny Depp van het begin tot het einde geen glimlach af. En met reden. Zijn vrouw en kind, zijn leven is hem uit de handen gerukt. Dit is het begin. Hij is al dood vanaf het begin. Het enige wat het bloed weer door z'n aderen (en op het scherm) doet vloeien is de gedachte aan wraak voor wat hem is aangedaan. Hier drijft zijn verhaal op om uiteindelijk zelf het slachtoffer te worden van diezelfde wraak.
Niet echt een verhaal om blij van te worden. En als ik niet wist dat Tim Burton hier achter zat, dan had ik de film al lang geklasseerd in het rijtje van de horrormanie, waarin elke week wel weer een nieuw exemplaar verschijnt. Maar nee, deze prent hoort hier echt niet bij. Andere werken van zijn hand, zoals Corpse Bride, Sleepy Hollow, Edward Scissorshands en Beetle Juice hebben ook eerder een lugubere setting, maar dit wordt steeds meesterlijk gecombineerd met een stevige portie humor, zodat een unieke cocktail het resultaat is. Het moet echter wel gezegd dat de duisternis die boven Fleet Street hangt, die bij de andere ruim overschrijdt. De ludieke ondertoon vervaagt naarmate het verhaal vordert en tot haar dramatische ontknoping komt.
Horror met een boodschap
Het bloed spat van het scherm. Ik moet toegeven dat een neiging tot kokhalzen af en toe niet zo ver weg was. Maar het tragische van het verhaal is dat deze moordpartijen niet het ergste is. Onderhuids spelen zich veel vreselijkere dingen af. De wraakzucht van Sweeney maakt hem inderdaad tot een seriemoordenaar, maar veel erger is dat het hem blind maakt voor de lichtpuntjes en de openingen richting een uitweg, die er toch nog zijn. Dat maakt de ontknoping zo afschuwelijk. Hetzelfde geldt voor z'n partner in crime, Mrs. Lovett. Dezelfde onbereikbare droom die haar er toe aanzet om haar winst te slaan uit de moordpartijen van Sweeney, maakt dat ze bijdraagt aan zijn ondergang. En ook zijzelf wordt zo verblind door die droom, dat ze niet bemerkt dat de liefde waarnaar ze zo verlangt, gewoon bij haar op schoot zit. Dus vel je oordeel niet te snel. Deze film is alles behalve een oppervlakkige ode aan wraak en geweld. Het laat treffend zien dat deze niet alleen degene doden waarop ze gericht zijn.
Score: 4/5
Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street - Tim Burton (DreamWorks Pictures, 2007)
